Tαξίδια με τους φίλους τους καλούς!

Οι ώρες κλωστές μπουρλιασμένες στα βελόνια της αναμονής υφαίνουν γλυκειά προσμονή και ζεστά καλωσορίσματα.

Σάββατο 21/4 στις 20.00 μμ στην Λέσχη "Ο Ζάκυνθος" πλ.Αγ. Μάρκου Ζάκυνθος

"Ζωή με λες" Γιάννης Φιλιππίδης

 

"12 ιστορίες που ονειρεύονται να γίνουν παραμύθια" Πέτρος Κουμπλής

Πρόσκληση σε όλους τους Ζακυνθινούς

Δύο συγγραφείς, με πολλές κοινές αναφορές και δυο βιβλία πεζογραφίας, ξεκινούν ένα μεγάλο ταξίδι σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Με τα πιο φωτεινά τους αισθήματα, ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Πέτρος Κουμπλής κι ο συγγραφέας και υπεύθυνος εκδόσεων Γιάννης Φιλιππίδης, κλείνουν το μάτι στη ζωή, μέσα από το γοητευτικό και ταξιδιάρικο βλέμμα της πεζογραφίας.

✏ Ο Πέτρος Κουμπλής «12 ιστορίες που ονειρεύονται να γίνουν παραμύθια» γράφει:
«Συχνά οι άνθρωποι συγχέουν το παραμύθι με το ψέμα.
Ή απλώς πιστεύουν πως απευθύνεται σε παιδιά κι εκείνους δεν τους αφορά, γιατί έχουν μεγαλώσει και τώρα πια… ξέρουν.
Έγραψα αυτή την ιστορία –που έχει δώδεκα διαφορετικές αφηγήσεις– και ονειρευόμουν να γίνει κάποτε παραμύθι.
Παραμύθι, παραμυθία, παρηγοριά.
Έστω κι ένας άνθρωπος να παρηγορηθεί –έστω και ΜΟΝΟ ένας– τότε αυτό το βιβλίο θα ζήσει για πάντα».

✏ Ο Γιάννης Φιλιππίδης «Ζωή με λες» σημειώνει:
«Φυλάς μια στάλα έγκαιρη φωνή για τα παράλογα και δύο ζάρια στα χέρια σου λευκά κι αναποφάσιστα, χωρίς πλεονέκτημα. Αλλά δεν είσαι μοναχά εσύ. Γύρνα πίσω στις λέξεις σου, ξεχώρισε το κόστος από τις υψηλές αξίες. Επικεντρώσου στα σημαντικά».

• Σας περιμένουμε στη λέσχη «Ο Ζάκυνθος»,
το Σάββατο 21/4, στις 8:00 μ.μ.

✔ Μαζί τους, ταξιδεύουν κι όλα τα βιβλία της «Άνεμος εκδοτική» για να ’χουν οι φίλοι/ες μας την ευκαιρία, να διαπιστώσουν τη ΔΙΑΦΟΡΑ, ανάμεσα σε έναν κοινού εμπορικού χαρακτήρα εκδοτικό οίκο κι ένα εναλλακτικό σχήμα νέων δημιουργών σαν τον «Άνεμο», που δε σταματούν στιγμή να ονειρεύονται τα επόμενα βιβλία-όνειρα-αγκαλιές-ταξίδια τους.

☎ Για περισσότερες πληροφορίες:
Άνεμος εκδοτική • Αιγίνης 14, 11 362, Αθήνα • τηλ.: 210 82 23 574
Τζίνα Μιτάκη( Ζάκυνθος) 6973511582 -2695083882
Λέσχη "Ο Ζάκυνθος" 2695023489 κα Γεωργία.

H ανήλιαγη κουζίνα

΄Ανεμος μαγικός έρχεται στην Ζάκυνθο

Η 'Ανεμος εκδοτική

και οι συγγραφείς

Γιάννης Φιλιππίδης

και

Πέτρος Κουμπλής

έρχονται στην Ζάκυνθο στις 21 Απριλίου για μια όμορφη βραδιά γεμάτη αξίολογα βιβλία και ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Μείνετε συντονιμένοι για λεπτομέριες τις προσεχείς ημέρες

Σχετικά με την απόφαση μου να μην αναρτώ πια συνταγές

H προηγούμενη ανάρτηση μου είδα, μόλις σήμερα, από κάποιο σχόλιο πως μάλλον ενόχλησε λίγο.
Προτίμησα αντί να απαντήσω-έστω και καθυστερημένα- στο σχόλιο  συν-bloger να εξηγήσω με μια ανάρτηση κάποια πράγματα.
Όσοι με γνωρίζουν  στην εκτός οθόνης ζωή  ξέρουν πολύ καλά πως δεν είμαι σνομπ.
Δεν διεκδικώ την υπεροχή έναντι άλλων σε κανένα τομέα και πολύ περισσότερο στην  Φιλανθρωπία η οποία μάλιστα ώς έννοια και  στάση ζωής  δεν με αντιπροσωπεύει.
Προτιμώ την αλληλευγγύη  απο την φιλανθρωπία.
Ούτε μίζερη νομίζω πως είμαι και ας ανεβοκατεβαίνει η διάθεση μου πολλές φορές.
Η ζωή μου έχει επιρρεαστεί όπως όλων απο την τρέχουσα κατάσταση αλλά θεωρώ πως είμαι τυχερή, έχω και στέγη, και μηνιαίο εισόδημα και περουσιακά στοιχεία και ανθρώπους δικούς μου κοντά μου που με στηρίζουν και θα με στηρίζουν αν τα πραγματα δυσκολεψουν γενικά αλλά και ειδικά για μένα.
Ομολογώ πως το μόνο πράγμα στο οποίο στο σπιτικό μου δεν έχουν γίνει περικοπές είναι το φαγητό.
Και μαγευρέυω και τρώμε , όμως  με την περιρρέουσα κατάσταση, με ανθρώπους γύρω που όχι απλά ζορίζονται αλλά έχουν χοντρό πρόβλημα στέγης , τροφής, ένδυσης κλπ κλπ κλπ δεν νοιώθω βολικά να γράφω τι μαγείρεψα σήμερα και τι θα μαγειρέψω αύριο.
Θα μου πει κάποιος μκαλά ξαφνικά εσύ ανακάλυψες την πυρίτιδα?
Ξαφνικά ανακάλυψες πως υπάρχει κόσμος που περνά δύσκολα η  και πολύ δύσκολα  ?
'Οχι φυσικά!
Κακά τα ψέματα υπήρξα και εγώ μέρος αυτής της ..φούσκας που ήρθε και έσκασε με θόρυβο στα μούτρα μας...της φούσκας της γιαλαντζή ευμάριας και υλικής  ευτυχίας μας.
Προφανώς οι άνθρωποι  που βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα της ανεργίας, της ανέχειας ακόμα και της πείνας πενταράκι δεν δίνουν για το blog μου και προφανώς δεν έχουν καν πρόσβαση στο ιντερνετ
Παρ όλα αυτά νοιώθω  πως συνεχίζοντας να αναρτώ συνταγές είναι σαν να συνεχίζω να ζώ πεισματικά στην φούσκα της επίπλαστης ευμάριας μας.
Πως ασεβώ προκλητικά και ας μην το γνωρίζει ο κάποιος άγνωστος απελπισμένος άστεγος και πεινασμένος.
Αυτό εμένα, και αφορά μόνο εμένα και μόνο εμένα , θα με έκανε να νοιώθω χαζοχαρούμενη.
Επέλεξα λοιπόν να σταματήσω τις αναρτήσεις συνταγών ..έτσι σαν....ένός λεπτού σιγή μπροστά στην δυστυχία  του όποιου ανθρώπου στην χώρα μας η όπου αλλού  και μια..τιμωρία αν θέλετε  στον εαυτό μου για το οτι είχα και εγω μισόκλειστα  τα μάτια  χωμένη στα εκατοστά  που μου αναλογούσαν  από την φούσκα της δήθεν ευμάριας μας , διεκδικώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα να αντιδρώ και να καθορίζω  την στάση ζωής μου με τον δικο μου τρόπο   και σε καμιά περίπτωση δεν περιείχε μομφή η ανάρτηση μου για όσα blog αναρτούν συνταγές.

Καλό σας βράδυ.    

Εδώ ο κόσμος υποφέρει και εμείς χαζοαναρτούμε μαγειρέματα?Ε..όχι!.

Τελευταία όλο και πιο αραιά ξεπηδάνε από την Πινιάτα τση νόνας συνταγές για φαγητά και γλυκά.

Φυσικά δεν έπαψα να μαγειρεύω, φυσικά δεν έπαψε η μαγειρική να είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου ασχολίες και δεν θα πω σε καμιά περίπτωση πως δεν έχω χρόνο για να μεταφέρω συνταγές στο blog μου.

Η περιβόητη οικονομική κρίση έχει βάλει το ποδάρι της και στο δικό μου σπιτικό, έχουμε κόψει πολλά αλλά ακόμα δόξα τω θεώ δεν έχουμε κόψει από το φαγητό και αυτό σημαίνει πως και φαγητά φτιάχνω και γλυκά ακόμα στο σπιτικό μου, προσπαθώντας να καλύψω τις ανάγκες της οικογένειας μου μιας και η τροφή είναι ένα από τα βασικά «εργαλεία» επιβίωσης αλλά και απόλαυσης.

Όπως όλοι μας ζω και εγώ στον δικό μου μικρόκοσμο, όμως παρακολουθώ τι συμβαίνει γύρω μου καθημερινά, τα ζόρια του κοσμάκη , την αγωνία των ανθρώπων να τα βγάλουν πέρα, τους άστεγους που αυξάνουν μέρα με την μέρα ,ώρα με την ώρα, τους ανθρώπους που καταφεύγουν στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητό, την αγωνία ,τον φόβο, την ανασφάλεια!

Ενώ λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά ντρέπομαι ,πραγματικά ντρέπομαι , να αναρτώ συνταγές με λιχουδιές. Το βρίσκω η χαζοχαρουμενιά η απανθρωπιά.

Το βρίσκω ασέβεια απέναντι σε όλους αυτούς που δυστυχούν

Δεν είμαι ούτε( τόσο τουλάχιστον) χαζοχαρούμενη ούτε απάνθρωπη, ούτε ασεβής.

Θα μου πείτε βέβαια πως η ζωή συνεχίζεται ,μα με αχ, μα με βαχ, συνεχίζεται και όλα εκείνα τα απλά καθημερινά έστω και ψαλιδισμένα μας βοηθούν να μην μας πάρει από κάτω να μην παραιτηθούμε , παρ όλα αυτά δεν μου πάει καρδιά να αναρτώ συνταγές.

Είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω, μιας και είμαι απομονωμένη εδώ στο σπίτι στο βουνό όπως λέω , για τους ανθρώπους που είναι βουτηγμένοι στην απόγνωση και την ανέχεια.

Βασιλόπιτα

1 φλ. φρέσκο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1½ φλ. ζάχαρη
5 αυγά
1 φλ. ελληνικού καφέ κονιάκ
1 φλ. ελληνικού καφέ ξύσμα από μανταρίνι η πορτοκάλι
1 πρέζα κανέλα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
1 φλ. τσαγιού χυμός από φρέσκο μανταρίνι η πορτοκάλι
1/2 κ.γλ. μαγειρική σόδα
1 κεσές γιαούρτι 5 φλ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, κοσκινισμένο
1 φλ. αμυγδαλόψιχα αλεσμένη

Χτυπάμε στον κάδο του μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη για 6΄-7΄, μέχρι ν’ ασπρίσει και να γίνεικρεμώδες το μείγμα. Ρίχνουμε ένα ένα τα αυγά και συνεχίζουμε το χτύπημα.Προσθέτουμε το ξύσμα, το κονιάκ, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο και αραιώνουμε τη σόδα στο χυμό του μανταρινιού( πάνω από τον κάδο γιατί ο χυμός φουσκώνει και χύνεται έξω)και τον προσθέτουμε στο μείγμα. Στο τέλος ρίχνουμε το γιαούρτι και το αλεύρι.Όταν ομογενοποιηθεί το μείγμα ρίχνουμε την αμυγδαλόψιχα.

Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε ένα ταψί 30 ή 32 εκ. και στρώνουμε λαδόκολλα (για να ξεφορμάρουμε εύκολα όλη τη βασιλόπιτα στο τέλος). Αδειάζουμε μέσα το μείγμα και ψήνουμε στους 170°C, για 45΄.

Όταν κρυώσει η βασιλόπιτα, ξεφορμάρουμε στολίζουμε με φέτες μανταρίνι η πορτοκάλι και πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη